Het schoolregime... voor ons een flinke stap terug in de tijd!

Vandaag een verhaal over de scholen en het regime dat daar heerst.
In Adawso heb je 3 grote scholen, 2 met 600 leerlingen en een met 1200!!!! leerlingen. In Okorase 4 van deze scholen. De leeftijd varieert van 3 tot 20 jaar.
Ze zitten met 40 tot 60 kinderen in de klas. Ze krijgen op school soms wat warms te eten. Ze dragen allemaal een uniform, zonder uniform kom je niet op school. Het lijkt heel wat vanaf een afstand maar van dichtbij is alles vies en kapot.
Als 3 jarige zit je in een bankje en zit je stil en luistert. Zo niet dan komt de juf met een bamboestokje bij je en krijg je een beste tik. Bij het voorlezen vanmorgen waren twee van die wurmpjes een beetje weggezakt en klabats......
We hebben maar even weggekeken, dit kunnen wij met onze westerse ogen niet aanzien.
Dit regime gaat door de hele school heen. Een meisje van een jaar of 12 moest zelf de bamboestok halen en werd daarmee ongenadig op haar handen geslagen en dan houden de leerkrachten zich nog in omdat wij er zijn!!
Verder houden ze van marcheren en zeker nu, want 3 maart vieren ze onafhankelijkheidsdag en dan is er een soort wedstrijd welke school het best marcheert. Soms is er een optocht met de hele school door het dorp waarbij ze borden meedragen met teksten als: stuur uw kinderen naar school; onderwijs is belangrijk voor de ontwikkeling enz enz.
Ondanks het strenge regime zien we veel lachende kinderen en hopen we dat ze het ook een beetje leuk vinden.
Het is het betere stampwerk maar de kinderen leren veel, spreken goed engels, hebben bijna geen leerboeken en schrijven dus alles over van het bord, maar er lopen aardig wat gemotiveerde kinderen tussen die kansen zien om verder te komen.
Met het voorlezen en dansen zijn wij dan ook een vrolijke noot binnen het strenge regime en dat doet hééééél goed!

BIBIFOFORO WO OKORASE!!!!!!!!

Bibifoforo wo Okorase, dit zegt Emmanuel vandaag. Vrij vertaald: we kunnen van start in Okorase.
Vandaag hebben we de boeken verdeeld, een deel voor Adawso en een deel voor Okorase.
Alles hebben we ingepakt en met de meest gammele pick up uit de omtrek (ik moest Wia vasthouden anders viel ze met deur en al naar buiten en ik zat bijna bij de bestuurder op schoot) hebben we alle dozen, een grote tafel en een soort reclamebord, dat langs de weg komt te staan, vervoerd naar Okorase.
Iedere keer is het daar weer iets verder opgeknapt. Nu hebben ze buiten een cementen vloer gemaakt en het ziet er steeds beter uit.
Uitpakken en dan alle boeken in de kasten.
Speciaal voor de dames en heren van de bieb, let vooral op het retailconcept.
Emmanuel begreep gelijk wat de bedoeling was en welk effect dit zou hebben op de kinderen.
Toen wij allang klaar waren, bleef hij bezig om het nog beter te presenteren. Een genot om te zien hoe hij met zoveel liefde met de boeken bezig is.
Daarna hebben we nog wat koffers van Biblionef uitgepakt met heel veel pennen, potloden, nog wat boeken en spelletjes.
Leuk om te zien dat Naomi gelijk een deel opeiste voor "haar" filiaal Okorase.
Ze straalt erover. Okorase heeft 4 scholen en morgen beginnen we met de promotie van de bieb en gaan dus weer voorlezen op een van die scholen. We hebben vandaag kennis gemaakt met het hoofd van een van deze scholen met 700 leerlingen.
De opening van de bieb in Okorase staat gepland voor donderdag 24 februari.
We gaan daar een feestje van maken!!!!!

Zondag dus gaan we naar ....de kerk!!!

Vanmorgen zijn we om 7 uur op visite geweest bij de pastor van de Presbytarian church, we werden aan hem voorgesteld door Daniel,onze gastheer en er werd gevraagd of we de kerkdienst bij mochten wonen. Een soort van audientie! Zo gaat dat hier!!!
Het hele dorp is dan vol leven, muziek, er wordt gekookt, gewassen, water gehaald, terwijl het in Nederland op zondagmorgen volledig uitgestorven is. Om 9.30 uur zaten we in de kerk, veel zingen (geweldig) en bijbelstudie, zitten, staan en we werden zelfs naar voren gehaald om te vertellen wie we waren en wat we hier deden. Al met al stonden we om 12.30 weer buiten!!!!
Ghana is een land dat een en al geloof uitstraalt. Overal is het geloof zichtbaar vooral op auto's en op winkels.
Een kleine opsomming van teksten: the devil is a liar, Jezus loves you, be faithfull, Glory to God enz enz.
Zit je in een taxi of tro tro (de bus) dan wordt er constant gepreekt of je hoort christelijke liederen.
Geloof hoort hier bij het dagelijkse leven.

Voor de liefhebbers van nog meer foto's...

hier staan de foto's van week 2 in Ghana

Een zaterdag in Ghana

Het is weekend en dat zullen we weten. Het begon gisteravond met veel muziek in de plaatstelijke kroeg tot laat in de avond. Vanochtend om 6 uur was er nog of alweer veel muziek. Wil haalt haar hart op aan de afrikaanse klanken! We hebben eerst samen met de familie onze was gedaan en daarna op pad naar het dorp om daar de tro tro(plaatselijk busje) te pakken naar Mamfe. In het dorp vallen we midden in een begrafenis. Het hele dorpsplein staat vol met grote partytenten. In een tent staat de kist van de overledene, een jonge vrouw van 31 jaar die 3 weken geleden is overleden.
Het hele dorp loopt in prachtige zwarte jurken, de mannen in ghanese dracht d.w.z zwarte gedrapeerde doeken. Daarnaast heeft iedereen een rood accent aangebracht. Het is de hele dag dansen, zingen en veel eten en drinken. Op een gegeven moment wordt de kist in een aftandse bus geladen, waar de kist half uithangt en wordt luid toeterend naar de begraafplaats vervoerd.
Er wordt in Ghana alleen in het weekend begraven dus op weg naar een prachtige botanische tuin met Emmanuel, Naomie en de kinderen Joe en Ben, zie je overal mensen in het zwart en rood lopen.
We hebben genoten van de prachtige bomen en planten in Aburi en we hebben PATAT en een overheerlijke bak rauwkost gegeten in een restaurant met een prachtig uitzicht op het landschap van Ghana.
Wat hebben we het toch slecht!!!!!!!

Vrijdag.....marktdag!

Tussen het voorlezen door (vandaag 6 groepen en als we het schoolplein opkomen zingen de kinderen ons liedje al)is het tijd voor de markt.
Twee dagen in de week staat het hele dorp op zijn kop. Vanuit de wijde omgeving komen mensen om hun waar te verkopen en spullen in te slaan.
Een meléé van geluiden; ruziemakende vrouwen, schreeuwende verkopers, huilende kinderen, taxichauffeurs op zoek naar klanten, megafoons die oproepen tot aankoop van medicijnen, knalharde radio's, pratende mensen en dan als klapstuk een optocht van jonge mensen in het rood gekleed, luid trommelend, schalen op het hoofd, die langs de kramen gaan om etenswaren op te halen voor een begrafenis van morgen of zondag.
De lucht is niet te beschrijven, vers vlees bij een temperatuur van 35 graden, gerookte en gedroogde vis in alle soorten en maten, sterk ruikende zeep, zweet en de lucht van afgewerkte olie want er wordt hard gewerkt om auto's te repareren, zodat men 's avonds de boel afgeladen weer af kan voeren.
Het liefst ga je stiekem op een hoekje zitten om deze film aan je voorbij te laten gaan, maar helaas vallen we toch te veel op.
Maar gezelligheid is troef.

Stap verder........

Vandaag zijn alle boeken gesorteerd en gestickerd. Naomi heeft ons hierbij geholpen zodat, wanneer de andere 7 dozen met boeken arriveren, zij dit zelf kan doen.
Bij de leesboeken hebben we 5 onderverdelingen gemaakt. Vier voor de verschillende leeftijdsgroepen en 1 voor boeken die te gebruiken zijn door de leerkrachten en waar meerdere exemplaren per boek van zijn.
Bij de informatieve boeken hebben we 6 categorieën. Natuur/dieren, gezondheid, wetenschap, woordenboeken atlassen enz, overige onderwerpen en boeken voor leerkrachten om te gebruiken bij het lesgeven.
Op het moment zijn we in het "filiaal Adawso", waar achter ons druk getimmerd wordt aan de laatste boekenkast.
Morgen worden deze geschilderd, zodat we begin volgende week de boel kunnen inruimen.
Morgen gaan we weer op pad met het vertelkastje om op deze manier weer reclame te maken voor de nieuwe biebs en natuurlijk het lezen!!!!