Tussentijdse verantwoording aan alle gulle gevers!!

Vandaag hebben we zelf niet veel kunnen doen maar onze Emmanuel des te meer.
Na alle inkopen in Accra is hij vandaag druk bezig geweest om het hout voor de boekenkasten op de plaats van bestemming te krijgen. Dit gaat iets anders dan bij ons. Hij moet alles zelf op maat zagen en een auto charteren om het zelf af te leveren.
Dat is vandaag allemaal gelukt. Hieronder een lijstje van de kosten van de materialen.
Kijk goed hoe kritisch Wia de nota's bekijkt en checkt!!! Dat is onze piet precies wel toevertrouwd!!!
Renovatie (zie de foto van het opgeknapte gebouw) 1188,-- Cedi (ghanese munteenheid)
Plastic stoelen 162,50, boeken 1100,--, ventilator 156,--, scanner 130,--, 3 bureaus en stoelen 390,--, hout voor kasten 450,--, stroomkast 230,--, uurloon timmerman 150,-- enz. enz.
Voor het gemak kun je cedi delen door twee en heb je het bedrag in euro's
Er zijn veel bijkomende kosten, vervoer, het opnemen van geld bij de bank, maar dit is allemaal doorgegeven en Wia maakt hier een geweldig excell bestandje van.
Er volgen nog een paar grote uitgaven zoals twee computers en een kopieerapparaat.
De laatste wordt ook ingezet om de bevolking van het dorp tegen vergoeding de mogelijkheid te bieden om te kopiëren

Voor wie alle foto's wil zien.......

Voor de liefhebber die ons gehele fotoalbum wil zien.......
dit is de link naar de fotopagina, incl. 3 filmpjes!

Straatbeeld in Accra

Vandaag nemen we jullie mee naar de hoofdstad Accra.
Stel je voor: een stinkende stad met vreselijk veel afval en veel dampende europese afgedankte auto's en daarbij nog wat smog.
Het barst hier van de zzp'ers. Iedereen probeert hier op straat een handeltje te drijven, van vrouwen met manden en schalen op het hoofd tot mannen behangen met horloges of wat je ook maar nodig hebt.
Tussen de auto's die wachten voor het stoplicht wordt je van alles aangeboden; onderbroeken,kleerhangers,koffers,maandverband,water,lappen stof,telefoonkaarten,kranten,banieren met Jesus loves you en hele grote landkaarten van Ghana. Wat je ook maar nodig hebt, kun je op straat vanuit je auto kopen.
Hoe verzin je het. De arbodienst heeft hier nog geen voet aan land gezet.
Op de markt zie je veel handeltjes waarbij de verkoper rustig een tukje doet.
Hoe klantvriendelijk zijn we!!!
Ga naar een overvolle soort Blokker met voedselafdeling. Bij de ingang lever je al je tassen in. Je wurmt je langs overvolle stellingen, rekent af en denkt ik ga naar buiten. Mis!!!! Bij de uitgang staan twee strenge dames, je moet je bonnetje laten zien en je tas wordt compleet leegehaald en iedere boodschap wordt op de bon afgevinkt.
Dan denk je, ik ben klaar, maar dan bij de echte uitgang staan twee heren in uniform, die wederom je tas kontroleren en dan met veel gezag je bon van een stempel voorzien. Dan mag je de winkel verlaten en je afgegeven tassen weer ophalen.
Het blijft toch een avontuur om als twee blanke vrouwen je hier tussen te begeven. Inmiddels is Wil haar horloge kwijt, waarschijnlijk door een zakkenroller.
We hopen dat hij het harder nodig heeft dan wij.
Het moge duidelijk zijn dat je als blanke het dubbele voor alles betaald. We denken maar zo, we steunen de ghanese economie.
We gaan nu nog even van het strand genieten, want morgen is het weer back to basic!

Voorleestheater op school!

Woensdag en donderdagmorgen mochten we met ons vertelkastje voorlezen op twee verschillende scholen voor 8 groepen kinderen van 4 tot ongeveer 10 jaar. Per groep 40 tot 60 kinderen!
Als we binnenkomen gaan alle kinderen staan en zeggen in koor: Welcome Madam, how are you, waarna ze onmiddelijk gaan zitten.
Een vertelkastje is hier nog nooit vertoont en is op zich al een sensatie.
We lezen voor zoals we dat gewend zijn, dus de kinderen mogen meedoen, zingen en dansen.
De leerkrachten weten niet wat ze zien en hoe ze hier mee om moeten gaan, maar gelukkig mogen we onze gang gaan en na afloop zijn de kinderen en leerkrachten vol ongeloof maar dol enthousiast.
We hebben snel een liedje gemaakt (op de wijs van visje, visje in het water), dat op het bord werd geschreven, zodat alle kinderen mee konden zingen. Bij de laatste groep staat de hele school op z'n kop en hoor je overal het liedje, zelfs later in het dorp wordt druk gezongen.
De hoofdmeester kwam speciaal naar ons toe met de vraag of we volgende week ook voor de oudere groepen willen voorlezen. We zijn vereerd en ontroerd!
Bij het kantoor is een opvangcentrum voor kinderen die vaak niet naar school gaan. Daar krijgen ze toch een vorm van onderwijs en wordt het vertelkastje door de kinderen in etappes geschilderd.
Ons rondreizend theater is al bijna volgeboekt!!!
Verder zijn we druk met het rubriceren en stickeren van de boeken en hebben we veel echt ghanese boeken kunnen kopen.
Vandaag zijn we met een busje naar Accra gegaan, op zich een hele belevenis, om allerlei apparatuur te kopen. Dit laten we aan Emmanuel over want als ze twee blanke vrouwen zien, gaat de prijs onmiddelijk omhoog.
We zitten nu even in een hotel en kunnen vreselijk genieten van een kop thee, een wc en douche.

Back to basic

Lieve mensen, vandaag een verhaal over ons dagelijks leven, morgen hopelijk verder over de bieb/voorleesactiviteiten, want die breiden zich steeds verder uit. We zijn zo langzamerhand de sensatie van Adawso!!!
Links boven , Wia bij de plaatselijke kapper om haar haar te laten wassen. Dat houdt in dat de kapster haar ogen uitkijkt op dit bosje haar en het direct insmeert met kleverige gel en het haar maar blijft kammen, gevolg we moeten het opnieuw wassen!!!
Rechtsboven, bij de plaatselijke naaister heeft Emmanuel twee jurken laten maken als dank voor alles wat jullie gedaan hebben en wij nu mogen doen.
Midden, met het water uit de beek, waar af en toe een klein visje in zwemt, doen wij de afwas en hebben we vandaag onze kleren gewassen.
Linksonder, in onze kamer hebben wij een kledingkast (2 openstaande koffers in een hoek),een keuken( 2 pannen en borden met bestek op ons betonnen vloertje),een wasmand( een plastic tasje van Esprit) en onze geweldige voorraadkast zie foto. Hoe eenvoudig kan het leven zijn.
Rechtsonder, Wia kookt ons potje in de superluxe keuken van ons gastgezin. Een houten hokje met een houtskoolvuurtje en een vuurtje van sprokkelhout. Ons menu bestaat uit diverse varianten noedels. Het is iedere avond weer smullen.
Dit verhaal komt tot stand aan onze eettafel/bureau bij het licht van 4 kaarsen, een zaklamp en een lantaarntje op batterijen.
Het onweert onwaarschijnlijk en de regen valt met bakken uit de lucht.
Verkoeling!!!!!! Wat zullen we heerlijk slapen.
Morgenvroeg om 7 uur gaan we naar Accra met de bus om allerlei apparatuur te kopen voor de biebs.

Nog even, wij zijn heel blij met alle leuke en lieve reacties op ons blog.

Kijk en geniet met ons mee!!!!

Vandaag mochten we met het vertelkastje voorlezen bij 4 groepen kinderen. Het was geweldig.Stralende kinderogen en swingende leerkrachten. Iets meegekregen van het regime op school. Te laat op school ( na 1 uur lopen) 2 stokslagen.
Daarna boeken geselecteerd en gestickerd. De foto's spreken voor zich.

Grenzen verleggen

Leven in Adawso. Je moet je grenzen wel verleggen, maar wel eens goed om mee te maken als verwende Nederlanders. Geen luxe, maar op een kamer met alleen een bed en een tafel en twee stoelen, maar we hebben het erg naar onze zin. Vandaag hebben we samen met Emmanuel een plan gemaakt wat we de komende weken gaan doen. Er moet veel gekocht worden. Vandaag hebben we al een grote hoeveelheid boeken gekocht. Morgen gaan we hout kopen om boekenkasten te laten maken door de plaatselijke timmerman. En we gaan tafels en stoelen bestellen. Vrijdag naar Accra om een computer, printer, scanner en kopieerapparaat te kopen voor de 2 bibliotheken. Ja,ja 2 bibliotheken. Twee bibliotheken die 10 kilometer uit elkaar liggen. Een grote (voor de wijde omgeving) en een kleine (voor kinderen die geen onderwijs volgen).
Op dit moment staan er buiten in een open hok twee emmers water klaar gehaald uit een beekje en daar gaan wij ons zo wassen met het licht van een zaklantaarn. We hebben alleen een Ghanese doek om, want uitkleden is erg lastig in onze buitenbadkamer.
We verbazen ons over alles. Vooral het openbaar vervoer, we zaten met twintig mensen in een kleine volkswagenbus.
We hebben de markt in het dorp bekeken en boodschappen gedaan. Wij werden bekeken en het was een grote chaos aan mensen en producten.